Meest onchille chilldag in de geschiedenis

23 maart
 
Dit was onze chill dag, de extra dag die niet was ingepland. Wat zullen we genieten! Lange en best slopende reis achter de rug. Uitgeslapen en helemaal pas om 9:00 ons bed uitgekomen! Australian backpackers heeft nog steeds geen enkele keer teruggebeld (in de tussen tijd hebben we ze nog iets van vier keer gebeld, en weer elke keer belofte dat we terug gebeld zouden worden..) dus we gingen zelf wel op pad, we wisten hoe het heette dus zijn we ernaartoe gegaan. 
Ze hadden nog nooit van onze namen gehoord. Hij twijfelde of we wel bij het goede bedrijf zaten, ik wist het vrij zeker maar we hebben nog maar een keer gebeld voor de zekerheid. Degene die erover ging was op vakantie dus hij zou ons terugbellen.... In dezelfde straat even een koffie gedronken en gewacht op zijn belletje. Hij snapte het uiteindelijk ook niet allemaal dus wij hebben gezegd dat áls er al iets geboekt is het gecanceld mag worden. We hebben het toen alsnog zelf geboekt en heel veel geluk gehad dat we nog konden boeken voor de dag erna (twee bussen op drie plaatsen na zaten al vol). Door al dit geregel in de ochtend was het niet echt een chill dag maar de dag was nog jong. Na het boeken zijn we, tot grote onvreugde van Naim, op hoedjes jacht gegaan. Er schijnen in de outback zo verschrikkelijk veel vliegen te zijn dat je een hoed met een vliegennet nodig hebt om ze uit je gezicht te laten. Ze vliegen namelijk in de ogen, neus en mond omdat dat de vochtigere plekjes zijn. Dat moeten we niet hebben natuurlijk, en hoe vreselijk Naima hoedjes ook vind, vliegen zijn erger. De hoedjes waren overal wel een beetje duur, dus we zijn op zoek gegaan naar een kmart (een groot goedkoop warenhuis) om daar even te kijken. Halve stad doorgelopen en ze hadden ze gelukkig! Lekker goedkope hoedjes gekocht en daarna snel naar hostel want we hadden trek gekregen in onze yoghurt lunch. In het hostel kwamen we erachter dat de muesli nog in de auto stond, die we nog steeds bij optie 2 hadden staan. Dus daar samen heen gelopen.... Het linker achterraam was ingegooid met een steen en helemaal verbrijzeld naar binnen gevallen. Alles, onze slaapspullen, kleding en gewoon de hele auto zat onder het glas. Gekeken wat eruit was gestolen, dit bleek alléén een tas met eten te zijn. Blikvoer eten. Later hebben we bedacht dat er ook een limonade fles in die tas zat, wat op het eerste zicht ook best een whiskey fles zou kunnen zijn. Ik hoop dat de vuile dief er een grote teug uit genomen heeft zonder er eerst aan te ruiken. Allebei een beetje op dezelfde verstijfde manier gereageerd, ja dit is vet klote, niks meer aan te doen. Autopapieren gepakt en bij hostel naar Travelers Autobarn gebeld. Omdat we onder hun verzekering zitten moeten we alles bij hun garages laten maken. We moesten elke 5000 kilometer een service check doen om ons zeker te stellen van onze garantie. We zaten al op 6000 maar toch moesten we het nog snel doen maar niet pas in Adelaide zoals ons plan was, maar nu nu nu. Van hun het nummer van de verzekeringsmaatschappij gekregen die we vervolgens weer hebben gebeld. Drie kwartier in de wacht gestaan (niet overdreven, maar we moesten wel wachten want het moest geregeld worden) ik heb ondertussen me yoghurtje zonder muesli maar naar binnen geschoven en Naim had helemaal geen honger meer. Eindelijk namen ze op en zij hebben een garage in Alice Springs doorgegeven die de service check moest doen en ons raam kon maken. Toen weer naar de garage gebeld om te vragen of we nu terecht konden en of onze auto daar tijdens onze outback trip mochten laten staan. Die wilde we absoluut niet meer op straat in Alice Springs achter laten. Nu begrepen we dat de parkeer optie 2 achter optie 1 kwam omdat het een zeer slechte parkeerplaats was. Maar dat had de jongen van YHA ook wel zo duidelijk kunnen zeggen: optie 2 niet 's nachts... maar hij had het gewoon als een extra optie gegeven. Want zo duidelijk bleek het echt te zijn. Iedereen die vandaag aan ons vroeg waar hebben jullie de auto geparkeerd dan? 'at the river' moest glimlachen om de stomheid daarvan. Hoe moeten wij dat ruiken?! Naar de garage toe gereden en gevraagd hoeveel het raam ongeveer zou gaan kosten. De norse meneer, of waren wij misschien niet in het beste humeur?, had geen indicatie voor ons. Terugweg moeten lopen naar het hostel en daar nog een keer het stadje in om een net voor over onze hoedjes te kopen. In het hostel waren we onze tassen voor de trip aan het klaarmaken en toen kwam ik erachter dat zowel mijn schoenen als me vesten nog in de auto lagen. Dit was de meest onchille-chilldag in de geschiedenis. Snel naar de garage gebeld om te horen of ze nog open waren, ze waren eigenlijk al 10 minuten gesloten maar ze wilde wel wachten als ik snel zou lopen. Het laatste stuk op blote voeten gejogd en uitgedroogd en beetje buiten adem aangekomen. Maar ik heb schoenen en een vest kunnen pakken en weer teruggelopen naar Naima die wat langzamer achter me aan kwam lopen. Want Naima heeft opeens een grote open wond op haar voet vandaag, dat gebeurd bij haar zomaar. We hadden nergens meer zin in en dus ook niet in koken dus zijn we naar de McDonalds gegaan (goed excuus he!). Na ons diner voor twee naar het politiestation gegaan om aangifte te doen, wie weet kunnen we via de Nederlandse verzekering nog wat regelen, maar dan hebben we de papieren wel nodig. Bij de politie was een vrouwelijke aboriginal voor ons aangifte aan het doen van een bedreiging met een mes. Haar moeder was opgetrommeld om haar met het Engels te helpen want ze sprak het zeer slecht. Het is misschien lullig om te zeggen maar het is nu eenmaal zo: aboriginals hier stinken te heftig. Je ruikt ze echt heel erg als ze langslopen of op een afstand van 5 tot 10 meter staan. Hele penetrante zweetlucht. Zo ook deze dames. Door het gebrekkige Engels en de moeder tolk die zeer geïrriteerd weg was gegaan verliep de aangifte moeizaam maar hierna waren wij aan de beurt. Alle gegevens van onze auto gegeven en we hebben een politierapport gekregen van de agente. Ook zij rolde met haar ogen toen ze hoorde waar onze auto geparkeerd stond... ze vroeg ons of verder wel alles verteld was: zoals dat je niet 's nachts niet over straat kunt lopen hier. Nee dat was ons nog niet verteld nee, en het was al donker dus top! Naar het hostel gehaast en daar na deze drukke dag snel naar bed gegaan. Morgen moeten we weer vroeg op voor de outback trip!