The Rock Tour Outback

Ik loop een beeeeetje achter.. Sorry!

24 maart
Helemaal al om 04:30 opgestaan en snel klaargemaakt. Onze tasjes hadden we gisteren al klaargezet omdat we onze backpacks nu niet meer in onze auto konden (of wilde) laten moesten we die gisteravond in de opberg-kast van het hostel laten. Naar de afgesproken plek achter het hostel gelopen en vrijwel direct kwam de bus stipt optijd aanrijden. Het busje was nog leeg dus we dachten even dat we met het boeken van de tour voorgelogen waren met 'we hebben nog maar drie plekken voor morgen' maar we moesten alle andere mensen nog ophalen in de outback zelf. Daar werd de hele bus gevuld. Wederom een zeer diverse groep qua nationaliteiten. In de bus werd Naima gebeld door onze auto-garage en we kregen te horen dat naast het raam ook de radiator (ofzoiets) stuk was. Dit betekende dat de koelstof lekte en het zou een dure reparatie worden, hoe duur? dat kon hij niet zeggen. Als hij dan echt moest gokken, nadat we het vijf keer gevraagd hadden, werd het 'roughly' zo'n $1300 om alles te laten maken. Met een draai in onze maag de dag begonnen. Dat geld hebben we dus helemaal niet! Vandaag even nadenken wat een andere optie zou kunnen zijn.
Als eerste stop zijn we met de bus naar het uitzichtpunt op Uluru gegaan. Daar hebben we geluncht en genoten van het uitzicht. Zo ver weg was het onmogelijk om de grootte van de rots te schatten. De tourguide gaf geen verdere informatie en toen ik daar wel naar vroeg zei hij dat het nog wel zou komen. De volgende stop was bij een aboriginal center, wederom dichtbij Uluru. De aboriginals hebben de outback tourguides gevraagd of ze iedereen hierheen willen brengen en ze dan uit eigen interesse, zelf laten lezen en zien, leren hoe hun cultuur werkt. Zodat het niet voor iedereen wordt voorgekauwd. Vandaar dat hij er bij de eerste stop nog niets bij vertelde. Alles wat we hier konden lezen wist ik al wel zo'n beetje door alles wat ik over aboriginals heb moeten lezen tijdens het schrijven van mijn essay. Na deze korte zelfstudie zijn we naar Uluru gereden. Uluru is een van de meest heilige plekken voor aboriginals. Ze houden er vandaag de dag nog steeds ceremonies. We hebben toen we de bus uitstapte onze prachtige hoeden en vliegnetten op ons hoofd gedaan. De vliegen hier zijn echt een plaag en aangezien ze geen water kunnen vinden gaan ze graag je neus, ogen en mond in. We hebben de volgende twee uur zelf een rondje om Uluru heen gelopen. Dan zie je wel hoe massaal de rots wel niet is. Zo gek, zo'n enorm ding midden in zoveel niks. Na de eigen wandeling nam de gids ons nog wat verder mee naar wat speciale plekjes en gaf daar wat uitleg bij. Er was aan een kant ooit een waterbron geweest voor de aboriginals die hier woonde. Waarschijnlijk omdat het zo schaars was, is water heilig voor aboriginals. Daarom stinken ze dus ook zo erg, ze douchen niet, wassen geen kleding, niks. Ze douchen alleen soms wanneer het regent, in Alice Springs is dat gelijk aan niet volgens mij. Ik en mijn super-sniffer hadden nu iets meer begrip voor de absurde stank. De gids wist veel van de verhalen van de aboriginals maar dit was allemaal in de kinderversie, zoals ik soms ook gelezen heb. Deze verhalen lijken een beetje op onze sprookjes (maar dan met dieren en met vaak een vreemd abrupt eind, zeker geen happily ever after) en hebben een onderliggende betekenis van hoe wel en niet met elkaar om te gaan. De volwassene versie is zeer geheim en wordt alleen verteld als je opgenomen bent in een stam en een aantal rituelen doorgelopen bent. Ik blijf het een interessante cultuur vinden maar helaas heb ik in Australië geen échte aboriginals gezien. Die in de stad wonen zitten veelal aan de drank en nog wat. Dit is in de originele stam-cultuur verboden en dus gaan ze naar de stad toe om te kunnen drinken.
Na de wandeling zijn we teruggereden naar het uitzichtpunt en daar hebben we gedineerd. De zonsondergang was achter ons en Uluru voor ons, niet erg spectaculaire kleuren maar dat scheen door alle wolken te komen. Na zonsondergang zijn we naar de slaapplek gereden. We mochten daar zelfs douchen! Maar Naim en ik wilde liever 's morgens douchen ook al moesten we er dan nóg eerder uit. De gids heeft me gevraagd of ik hem dan wilde wakker maken, want dat vond hij fijner dan een wekker? Hij zou op de bus gaan liggen slapen in zijn swag.. Helemaal prima, doe ik dat.
Klaargemaakt voor onze eerste nacht buiten. Iedereen kreeg een swag, dat is een buitenslaapzak met een klein matje erin waar nog een gewone slaapzak in gaat. Deze swags konden tot min 10 graden onder nul gebruikt worden, dat was het op dit moment lang niet. Eenmaal geïnstalleerd was het dan ook bloedje heet. Maar dat verpestte het uitzicht niet. Wauw! De Nederlandse sterrenhemel is zoo teleurstellend vergeleken met deze heldere lucht. De Melkweg en sterren tot in de verre verte waren zichtbaar. Het was echt magisch. Ik heb denk ik twee uur naar boven gestaard en heb in die tijd vier vallende sterren gezien. Natuurlijk bij iedere een wensje gedaan. Een kleine storing in deze geweldige nacht was wel dat er twee mensen van onze groep best wel hard aan het snurken waren. Eentje lag er zo ongeveer naast me en de ander lag wat verder. Dat betekende niet dat ik hem minder hoorde. Hij snurkte wat sneller dan zij, dus waren ze soms synchroon, en dan haalde hij haar in en was er non stop snurkmuziek. Maar nogmaals, wat een uitzicht. Weltrusten!

25 maart
Ons wekkertje ging om 4:45, douchespullen gepakt en op de bus gekeken om de gids wakker te maken. Hij was nergens te bekennen. Was het dan een grapje? Ik vond het al zo raar dat hij op de bus zou slapen.. Ik ben maar gewoon naar de douches gegaan. Terug van de douche lag iedereen nog lekker te slapen en de gids was nog steeds nergens te bekennen. Die had wel al wakker moeten zijn en de rest wakker moeten maken nu. Ik nog maar eens op de bus gekeken en op de aanhanger achter de bus, in de bus... Niks! Waar is die gast?! De gids van de andere groep zag me zoeken en vroeg of ik Travis aan het zoeken was, ik vertelde hem dat ik hem zou wakker maken en hij had gezegd dat hij hier zou slapen. Het was geen grap, dat was normaal ook echt het geval maar hij had wel een idee waar hij nu zou kunnen uithangen. Hij had zich ergens anders gevestigd omdat hij gisternacht geen zin meer had om op de bus te klimmen, kreeg ik later te horen. Pas 06:15 weggegaan richting Uluru uitzichtpunt om daar de zonsopgang te bekijken. We waren gelukkig nog op tijd en het was geweldig mooi. De wolken namen alle kleuren aan door de zonsopgang. Daar heeft de tourguide het ontbijt klaargezet en iedereen heeft wat gegeten. Na het ontbijt en met de zon hoog in de hemel zijn we naar the Olga's, oftewel Katja Tjuta gereden. Dit zijn 36 grote grote rotsen bij elkaar. Hierop en hiertussen hebben we een lange wandeling van drie uur gemaakt. Het was zwaar en steil soms maar erg mooi. Naim voelde zich niet lekker en voor haar was het geen pretje. Het was wel erg goed weer, normaal kan het hier ongeveer 40 graden worden overdag maar bij ons lag de temperatuur de gehele trip overdag rond de 30 graden. Bij deze wandeling heeft het zelfs nog even geregend! We waren eindelijk terug bij de bus en zijn teruggereden naar de eerste slaapplek om de slaapspullen op te halen, en daar zijn we gaan lunchen. Alle swags opgerold en weer vastgebonden op de aanhanger (onze tourguide had een gebroken hand waar hij nog niet voor behandeld was, hij heeft één dag per week vrij en op deze dag heeft hij zijn hand gebroken met motorrijden, hij had omdat hij weer met onze tour mee moest geen tijd gehad om naar het ziekenhuis te gaan, maar hij deed er gewoon alles mee, we noemen dat een cave-man. Naima zou zeggen; dat is een echte man-man, die drinken bier, maken vuur en jagen op beren....)
Met alle spullen richting de Kings Canyon gereden, maar nog niet ernaartoe. Het was onze volgende slaapplaats waar we heen werden gebracht. Vlak voordat we er waren zette hij het busje van de weg en moesten we hout gaan zoeken voor het kampvuur van die avond. Naima was nog steeds niet zo lekker dus die bleef in de bus zitten samen met onze Engelse vriendin Channing. Dat was een mens: ze was al 10 maanden in Australië maar liet tot op de dag van vandaag nog steeds elke wc of douche die ze binnenliep eerst controleren door iemand anders op spinnen. Erg aanwezig meisje maar erg gezellig en grappig. Maar vanwege de dieren en omdat je handen en kleren vies konden worden is ze de bus niet uitgekomen. De rest kwamen wel allemaal meehelpen, of nou ja, is de bus uitgekomen. Alle Chinese/Japanse/Koreaanse meisjes hebben een klein takje gevonden en naar de aanhanger gebracht en zijn in het vervolg een fotoshoot gaan houden met zichzelf en de weg, ze maken zo absurd veel selfies! Ik kijk me ogen uit. Alle mannen waren zwart van de roet aan de takken en de meiden waren brandschoon in een cirkeltje om de aanhanger heen aan het kijken. Alles was vastgebonden en we zijn een klein stukje verder gereden naar de camp plaats en daar gelijk een vuurtje gemaakt. We konden weer een douche nemen en hebben het ervan genomen. Naima was al eerder gegaan en was dus ook eerder klaar en terug bij het kampvuur. Ze heeft de tourguide nu wel geholpen met het hout, ze heeft beide benen gekrast met de takken die ze vastgehouden had. Wél betiteld tot 'fire-lady' en mocht daardoor als allereerste haar bordje eten opscheppen! Toen ik na mijn douche terug kwam zat Naima aan de picknick tafel met cirkel van vier man om haar heen en fluisterde net iets te hard "yes do it now, do it now!!". Haar klasje Duitse reizigers draaide zich om naar mij toe en synchroon kwam de zin "what seijn weij outh heaj" eruit. Naima had de tijd van haar leven nu de toeristen haar belangrijkste stukje Nederlands hadden geleerd 'wat zijn we uit he?'.
Na het eten als een tribe om het vuur heen gezeten en wat biertjes gedronken die we eerder die dag met een groepje gekocht hadden. Naim ging vroeg slapen en de tourguide vroeg haar waarom. Ze vertelde hem dat ze zich niet zo lekker voelde. Er volgde een ondervraging omdat hij dit natuurlijk vaker meemaakt.. Hij vertelde haar dat ze zeer waarschijnlijk uitgedroogd was. Symptoom daarvoor is onder andere knallende koppijn, en daar had ze nu al twee dagen last van. Ik ben een uurtje later, nadat ik Channing haar slaapspullen voor spinnen of andere beestjes had gecontroleerd, ook me swag in gekropen en wederom van de sterrenhemel en vallende sterren genoten. Ik lag iets verder van de snurkies af dus kon er nog meer van genieten.

26 maart
Ik schrok wakker doordat de tourguide tegen ons begon te praten. Het eerste wat ik zag (05:15) waren de duizenden sterren boven ons en volgens mij heb ik hardop mijn verbazing van dit uitzicht uitgesproken "woooow". Je vergeet zo snel waar je bent als je net wakker wordt (of heb ik dat alleen?).. We hebben niet ontbeten en zijn gelijk naar de Kings Canyon gereden om daar de zonsopgang te bekijken. We waren allemaal moe en Naima had nog steeds last van haar uitdrogingsverschijnselen maar was als een bikkel die berg opgeklommen. Het was zo zonder ontbijt echt even te ver en te steil naar mijn smaak maar het uitzicht was heel erg mooi. Het was fris en iedereen had een lange broek en vesten aan. Na eventjes gezeten/uitgerust te hebben vertelde hij ons dat we weer verder gingen lopen, maar ons ontbijtje dan? en me koffietje, ik had al geen ochtend douche... Dat kwam allemaal na de wandeling van twee uur, eerst gingen we de Kings Canyon bekijken. Ik heb me toen over mijn verwende zelf heen gezet en heb nog best genoten van de wandeling. Ondertussen heeft de tourguide ons allerlei feitjes verteld over de gebruiken van de aboriginals met de omgeving en de natuur. Zoals een boom die zonnebrand uitzweet, een plantje die als natuurlijke pleister gebruikt kan worden óf als strafmiddel om iemand drie dagen blind te maken: als ze na deze drie blinde dagen nog leefde en terug bij de stam kwamen was hun zondig gedrag vergeven. Ook was er een plantje waarvan hij de blaadjes aan iedereen uitdeelde, en vertelde dat we het niet in onze mond mochten stoppen. De Griekse jongen van onze groep had kauwgom in zijn mond en de tourguide kreeg bijna een beroerte toen hij dacht dat hij op het blaadje aan het kauwen was. Dit blaadje rook een beetje naar mint maar werd gebruikt door de aboriginals als verdoving voor de dieren waar ze op jaagde. Ze deden de blaadjes in een plasje water en wanneer de Kangaroos daarvan dronken waren ze knock-out voor een paar uur en was het makkelijk jagen voor de aboriginals. Aangekomen bij de Canyon werd de tourguide nog zenuwachtiger toen iedereen (behalve ik natuurlijk!) bij het randje ging staan. Het was een indrukwekkende Canyon, ik had er nog nooit een gezien. Heel groot en heel diep. Na de Kings Canyon hebben we alles weer terug gelopen en zijn we eindelijk naar de camping gegaan om te eten! Met de buikjes goed gevuld zijn we aan de terugreis naar Alice Springs begonnen. De tourguide had moeite met wakker blijven maar werd vergezeld door de Duitse Chris waar hij verzonnen spelletjes mee aan het spelen was. Nog een laatste tussenstop bij een Camelfarm waar je kameel kon rijden voor $7, we vonden het een zielig voor de beestjes én wisten nog niet hoe platzak we precies gingen zijn over een paar uur dus hebben we ervoor gekozen zelf niet te gaan. Blij toe nadat we zagen bij de andere dat je er maar 6 seconden op zat. Nog een uurtje gereden naar ons hostel en daar afgezet. We werden uitgenodigd om naar 'The Rock Bar' te komen om met onze groep nog een drankje te doen, hoe graag we het ook wilde, we hadden er geen geld voor. Ik heb ons ingecheckt en Naim heeft naar de garage gebeld hoe het ervoor stond met onze auto. Hij was nog niet klaar maar morgen zeker weten wel, hoeveel het ging kosten? dat wist hij nog niet zo zeker..... (grrrrrrrrhhhrg hoe irritant is hij). Naima heeft hem verteld dat we hem morgen om 08:00 gelijk bij opening komen ophalen, dat was prima. We zijn pasta pesto gaan maken en daar begon het hoofdpijn festijn voor mij. Mijn hoofd knalde uit elkaar en ik heb drie happen door me keel gekregen. Daarna twee paracetamol, na een halfuurtje ging het iets beter. Thee met maltesers als avondeten was toch veel lekkerder.. 
Heel veel water geprobeerd te drinken en vroeg naar bed gegaan.